วัดป่าเป้า
วัด ป่าเป้า ตั้งอยู่ที่ เลขที่ ๕๘ บริเวณแจ่งศรีภูมิ ถนนมณีนพรัตน์ ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
วัดป่าเป้าเป็นศูนย์กลางของชุมชนไทใหญ่ สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอินทวิชายานนท์ เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 7 นำโดยหม่อมบัวไหล ผู้ซึ่งเป็นหม่อมในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้มีการก่อสร้างพระเจดีย์ขึ้นในปี พ.ศ. 2432 ปีเถาะ ตรีศก เดือน 8 แรม 14 ค่ำ มีรูปทรงตามแบบสถาปัตยกรรมไทใหญ่ - พม่า หม่อมบัวไหลเป็นชาวไทใหญ่แห่งบ้านแม่กะตอนอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสาละวิน เกิดเมื่อ พ.ศ.2399 พ่อแม่ได้อพยพเข้ามาในเชียงใหม่นานแล้ว(2416-2439)ตั้งรกรากอยู่บริเวณประตูช้างเผือก บริเวณนั้นจากหลักฐานมีวัดไทใหญ่เพียงวัดเดียวคือวัดกู่เต้า ต่อมาเมื่อหม่อมบัวไหลได้เป็นหม่อมของเจ้าหลวงจึงได้รับการสนับสนุนในสร้างวัดป่าเป้า หม่อมบัวไหลผู้สร้างวัดป่าเป้าถึงแก่กรรมเมื่อเดือนธันวาคม 2479 อายุได 80 ปีทายาทได้นำอัฐิบรรจุไว้ในกู่ที่วัดป่าเป้า ยังปรากฏให้เห็นในปัจจุบันนี้
ในสมัยพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าหลวงเชียงใหม่ องค์ที่ 7(พ.ศ.2413-2440)คณะศรัทธาชาวไทยใหญ่สร้างวัดนี้ในบริเวณที่เป็นป่าต้นเปา
พ.ศ.2434 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ เป็นองค์ประธานร่วมกับหม่อมบัวไหลชายาไมใหญ่ ได้สร้างพระเจดีย์และวิหารไม้ที่มีศิลปะสถาปัตยกรรมแบบไทใหญ่
ปัจจุบันวัดป่าเป้ายังเป็นศูนย์รวมชาวไทใหญ่ทั้งในและนอกประเทศที่ได้เข้ามาทำงานในเชียงใหม่ ท่านสามารถพบบรรยากาศแบบไทใหญ่ได้โดยในช่วง "ปอยส่างลอง" (บวชลูกแก้ว) หรือ "ปอยออกหว่า" (ออกพรรษา)
ข้อมูล ทั่วไป วัดป่าเป้าเป็นอีกวัดหนึ่งที่ชาวไทใหญ่ ชาวพม่าที่มาอาศัยอยู่ในตัวเมืองเชียงใหม่และมาทำงานจึงมีความเคารพสักการะ ถือว่าเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวพม่าไทใหญ่เพราะทั้งนี้ประเพณีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานเทศกาลของชาวพม่าชาวไทใหญ่ก็จะมาจัดที่วัดป่าเป้าที่นี่ ประจำ ทุกครั้ง และชาวพม่าไทใหญ่ก็ให้ความสำคัญกับวัดนี้เป็นอย่างมากเพราะเป็นศูนย์พุทธ ศาสนาของชาวพม่าไทใหญ่ที่มาอาศัยอยู่ในจ.เชียงใหม่












